En wat nou als ik niet goed genoeg ben......
Herkenbaar? Heb jij ook wel eens dat stemmetje dat in je achterhoofd zegt dat je niet goed genoeg bent? Of misschien is het geen zacht fluisterstemmetje meer, maar schreeuwt het keihard? Wat doe je er mee? Luister je er naar of probeer je het de mond te snoeren?
Onzeker
Het valt mij heel vaak op dat kunstenaars en creatieven onzeker zijn over zichzelf of over hun werk. Misschien ook wel logisch. Als je brood bakt kun je ‘objectief’ bepalen of het een goed brood is: is het vers, is het lekker, is het gaar etc. Bij een kunstwerk of een ander creatief product is dat vaak lastig. Zeker als je van de gebaande paden afwijkt. Want wie beoordeelt je werk dan? En wat is dat oordeel waard? Je product staat heel dicht bij jezelf en dat maakt kwetsbaar.
Aan de andere kant…..
Onzekerheid hoeft op zich natuurlijk geen probleem te zijn, maar dat wordt het wel als het je in de weg gaat zitten. En dat gebeurt als die onzekerheid je gaat belemmeren, bijvoorbeeld bij het verkopen van je werk, het regelen van een expositie of bij het jezelf laten zien met marketing of social media.
Wat dan?
Je kunt proberen dat stemmetje het zwijgen op te leggen. Ervaring leert dat dat soms wel even lukt, soms zelfs wat langer, maar vaak wil het stemmetje toch gehoord worden en gaat alleen maar harder schreeuwen.
* Soms helpt het als je veel positieve feedback krijgt op je werk. Het sterkt je in wat je maakt als je positieve reacties krijgt
* Vaak helpt het ook om het gewoon toch te doen en dan te ervaren dat je het wel kunt. Oefening baart kunst zeg maar en gaandeweg kom je steeds sterker in je schoenen te staan.
Gedachtes
Maar om dingen gewoon te doen moet dat stemmetje niet al te hard schreeuwen, want dat werkt verlammend. Zeggen ‘Kop dicht’ helpt vaak niet of maar even, dat moeten we dus anders aanpakken. Wat zou schelen, is als je beseft dat het ‘maar’ een gedachte is. Niks meer en niks minder. Het gaat pas fout met gedachtes als je jezelf er te veel mee identificeert, als je ze voor zoete koek slikt en je er bijvoorbeeld rot door gaat voelen.
Ik daag je uit
Ik daag je uit om de volgende oefening een week lang te doen: bij elke negatieve gedachte (een gedachte die jou niet verder helpt) zeg je tegen jezelf: “Ik heb de gedachte dat…..” Verder niks. Je hoeft je gedachte niet af te keuren of te onderzoeken op waarheid. Gewoon alleen maar denken “ik heb de gedachte dat…” Door dit zinnetje voor jouw negatieve gedachtes te zetten zul je gaan accepteren dat het maar gedachtes zijn, kom je losser te staan van je gedachtes.
Klinkt simpel?
Misschien wel, maar de ervaring leert dat het nog best lastig is om in de praktijk te brengen. Negatieve gedachtes hebben meestal de eigenschap dat ze behoorlijk hardnekkig zijn. Dus veroordeel jezelf niet als het een keer niet lukt, probeer het gewoon bij de volgende negatieve gedachte opnieuw.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen hiermee en jullie gedachtes hierover. Ik zou het fijn vinden als jullie me dat laten weten! Dat kan hieronder in een comment, maar je kunt me ook altijd een mail sturen. Ik hoor graag van je!
Opmerking
-
Reactie van Marca van den Broek op 3 Mei 2012 op 18.23 -
The horror ;-)
-
Reactie van Rick Kuitems op 3 Mei 2012 op 18.08
-
Het idee alleen al dat je zou toegeven dat 'je niet goed genoeg ben... ;-) Pffff ;-)
-
Reactie van Marca van den Broek op 1 Mei 2012 op 19.23
-
Mooi zoals je je eigen proces beschrijft! En inderdaad, alles wat werkt is goed! ik net zo pragmatisch ;-) Ik zie alleen om me heen dat alle zelfhulpboeken, goeroes e.d. die hameren op positief denken vaak geen effect hebben. Ik geloof eerder in acceptatie dan in vechten tegen. In a nutshell, maar dat zul je wel begrijpen ;-)
-
-
De manier hoe Wayne Dyer die boeken heeft geschreven is lezend therapie volgen... geniaal, het besef en inzicht wordt als het ware volautomatisch in je psyche geplant. Naast Stephen Colbert is Wayne Dyer een van mijn all time hero's :-) (Het is een erg klein lijstje...)
Ik heb veel op met jouw initiatief. Ik heb zelf een paar jaar Uni psychologie gedaan (en een erg intensief leven geleid ;-), ik heb uiteindelijk (met of zonder hulp) veel dalen bezocht en heuvels beklommen, ik zou willen dat ik die ervaringen en lessen als chip bij mensen kon inplantten ;-) Dat kan (nog) niet vandaar dat ik ook altijd kwistig strooi met 'eerste hulp bij depressies' (als het gewenst is dan...)
Vaak kan (welke) therapie (dan ook) mensen weer uit een negatieve spiraal halen, alles wat uiteindelijk werkt is (was) goed.
Het is bijna net als een oldtimer auto of ouderwets vliegtuig die nog met een slinger gestart moet worden... Zodra ze eindelijk gestart zijn zijn ze er vandoor en sta jij ze nog met een slinger in je hand na te kijken ... ;-)
-
Reactie van Marca van den Broek op 1 Mei 2012 op 13.57
-
Wayne Dyer is inderdaad een aanrader! Lang geleden dat ik dat gelezen heb, dank voor de reminder. De manier die ik beschrijf om met negatieve gedachtes om te gaan, komt uit een methode die ACT heet (Acceptance and Commitment Therapy), o.a. heel fijn uit de doeken gedaan door Russ Harris. Zijn boek 'De valstrik van het geluk' is een echte eye opener wat mij betreft!
-
-
2 boeken zouden verplichte 'leeskost' moeten zijn voor de jeugd, namelijk 'Niet morgen maar nu' en Geen zee te hoog van Wayne Dyer. Daar zouden toekomstige generaties op veel levels van opknappen. Leuk artikel btw ;-)
© 2013 Gemaakt door Hjarald Agnes / Founder.
Je moet lid zijn van ambassade van creativiteit om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van ambassade van creativiteit